logo

Χρήστος Ν. Καρακάσης- Διαβάζοντας κανείς το βιογραφικό σας μένει έκπληκτος από το εύρος σπουδών που έχετε καθώς και τη δράση σε πολλαπλά επίπεδα με βάση τον καλλιτεχνικό χώρο. Θεωρείτε πως η ολοκληρωμένη γνώση σε ένα αντικείμενο είναι αποκύημα πολλών και ίσως άσχετων μεταξύ τους αντικειμένων; Τελικά μπορεί να υπάρξει «ολοκληρωμένη» γνώση για ένα αντικείμενο?

Το σύνολο της γνώσης μας για τον κόσμο θα είναι πάντοτε ένα τίποτα μπροστά στο σύνολο αυτών που δεν κατέχουμε ακόμη. Αυτό που προέχει  είναι  να έχουμε επίγνωση των πραγμάτων που έχουν προτεραιότητα για μας και νοηματοδοτούν τη ζωή και την ύπαρξη μας. Εγώ ασχολήθηκα με τη σκηνοθεσία του κινηματογράφου και του θεάτρου. Ήθελα και θέλω να κατέχω όλο το οπλοστάσιο, την κινηματογραφική γλώσσα, για να αναπτύξω το έργο μου. Φυσικός δρόμος η σπουδή, ο πειραματισμός με διάφορα εργαλεία, γλωσσικά αλλά και τεχνικά.

 

Η παιδεία έχει άμεση σχέση με την  ατομική ανάπτυξη του ανθρώπου και εμπεριέχει την έννοια  της ελευθερίας καθώς και τη δυνατότητα  επιλογής σύνθεσης και ανάπτυξης μιας προσωπικότητας χωρίς φοβίες και διαχωρισμούς. Η γνώση είναι ένας μηχανισμός λειτουργίας στον άνθρωπο, που του διαμορφώνει ικανότητες ταξιδιού, αναζήτησης μέσα στην δημιουργία, όχι απαραίτητα με το υλικό του σώμα, αλλά με τα νοητικά εργαλεία. Η ουσιαστική γνώση οδηγεί το άτομο στην ανεύρεση των συνδυασμών του εκάστοτε χώρου που επιθυμεί να γνωρίσει.

 

- Όντας Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας AIDFF,  που στηρίζει την εξέλιξη-αλλαγή στην οποία οδεύει ο κινηματογράφος, ποιές είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζετε στη διάδοσή του και ποιά η γνώμη σας για τις αντιλήψεις που συχνά διστάζουν να εκσυγχρονιστούν;

Ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, προσπαθώ να υπηρετήσω το φεστιβάλ με αντικειμενικότητα, ωστόσο σε βαθύτερο επίπεδο δεν θα μπορούσα να αποποιηθώ την ιδιότητα του καλλιτέχνη. Ίσως αυτό είναι που επιτρέπει μια σχέση αγάπης με το Φεστιβάλ και όχι μια σχέση ρουτίνας ή διεκπεραίωσης. Μια τυπική κατάταξη θα με ενέτασσε και μένα στους «νέους δημιουργούς», με ανησυχίες, προβληματισμούς και μία σκέψη σε εξέλιξη, όσον αφορά το ύφος της δουλειάς του. Κάτι αντίστοιχο έχει περάσει στην μορφή του Φεστιβάλ. Νέοι δημιουργοί αλλά και παλαιότεροι βρίσκουν την έκφραση τους μέσα από ένα Φεστιβάλ που αγαπά την έκφραση χωρίς όρια και προκαταλήψεις. Το θέμα είναι να υπάρχει σκέψη πίσω από τα πράγματα. Να μην γίνονται τυχαία, γιατί, έτσι και αλλιώς, θα προκύψει το νέο….. Οι προβολές των Βραβευμένων Ταινιών του Φεστιβάλ σε πολλές χώρες του εξωτερικού είναι κάτι που με έχει χαροποιήσει ιδιαίτερα, μια και ο «στόχος», η προσπάθεια εξωτερίκευσης της ελληνικής παραγωγής, από ένα ανεξάρτητο και μη επιχορηγούμενο Φεστιβάλ ήταν ένα στοίχημα. Ο ψηφιακός κινηματογράφος είναι πάρα πολλά χρόνια στην επικαιρότητα. Έχει αντικαταστήσει πολλές παραδοσιακές κινηματογραφικές διαδικασίες. Ο ψηφιακός κινηματογράφος έχει ρίξει το κόστος τόσο των γυρισμάτων, όσο και του post-production, κάνοντας την κινηματογραφική παραγωγή πιο προσιτή στους νέους καλλιτέχνες, δημιουργώντας καινούργια δεδομένα και προοπτικές στον καλλιτεχνικό χώρο. Τα νέα τεχνολογικά δεδομένα επιτρέπουν τις ιδιαιτερότητες, διαθέτουν τρόπους να αναδείξουν την αισθητική δύναμη, να δουλέψουν με την υφή, με τις σχέσεις των εικόνων και των μορφών της αφήγησης. Η σχέση τέχνης και τεχνικής στον κινηματογράφο είναι όροι συνυφασμένοι. Αν δεν διαθέτουμε αισθητική αρτιότητα, αισθητική αναζήτηση, δεν νομίζω ότι θα αρκεί η οποιαδήποτε κάμερα HD ή οτιδήποτε. Τα κριτήρια στον κινηματογράφο είναι ο ίδιος ο κινηματογράφος. Ο  κινηματογράφος πρέπει να έχει την  φιλοδοξία να καταγράφει το παρόν, να συνδιαλέγεται με το παρελθόν και να φαντάζεται το μέλλον. Οι ταινίες θα πρέπει να βασίζονται σε αυτό και να δουλεύουν το ψηφιακό μέσο σαν ένα σύγχρονο τρόπο εμφάνισης και αντίληψης του αισθητού. Ο Κινηματογράφος μπορεί και πρέπει να  διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαφύλαξη και  προβολή της τοπικής και της περιφερειακής πολιτιστικής ταυτότητας και ποικιλομορφίας. Με αυτή του την ιδιότητα άλλωστε, αναδεικνύεται σε πρωτεύοντα παράγοντα ανάπτυξης των ευρωπαϊκών κοινωνικών αξιών και λειτουργίας των δημοκρατικών κοινωνιών, καθώς τα οπτικοακουστικά έργα δύνανται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη συγκρότηση της Ελληνικής και ευρύτερα της Ευρωπαϊκής ταυτότητας. Αυτό σημαίνει ότι νέοι καλλιτέχνες, αλλά και παλαιότεροι, θα αναδειχθούν, θα συνδεθούν πιο εύκολα σε ένα διεθνές πλαίσιο χωρίς σύνορα και προκαταλήψεις.

http://www.kaizza.gr/2014/10/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8/