logo

theater-thumb473279H Καλλιτεχνική Εταιρεία KOYINTA Εχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα για την Ελλάδα απο Θεατρικούς συγγραφείς απο την Ιταλία.Προτείνει στα πλαίσια της συνεργασίας των δύο χωρών να ανέβουν στις Αθηναικές αλλα και περιφερειακές σκηνές(Oreste de Santis-Paolo -Cappelloni Claudio Salomoni-Antonella Zucchini)

 

Ο Oreste de Santis γεννήθηκε το 1961 στο Pozzuoli. Από πολύς νωρίς ασχολήθηκε με τη μουσική και το θέατρο, συνθέτοντας μουσική και τραγούδια και γράφοντας κωμωδίες αλλά και έργα για παιδιά. Την αγάπη του για τη μουσική δεν την ξεχνάει ούτε στιγμή γι’αυτό έχει αναλάβει ο ίδιος τη μουσική επένδυση των έργων του.
Έχει γράψει περισσότερα από δεκαπέντε θεατρικά έργα, εκ των οποίων αρκετά παιδικά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν «Η οικογένεια Μπρουσκολίν», «Ξαναφτιάχνοντας μια ζωή», «Υπηρεσία δωματίου», «Τα Χριστούγεννα έρχονται πάντα», «Ο υποψήφιος», «Το μπλε κάστρο», «Ο φίλος μου ο Ίντερνετ», κ.ά.

http://koyinta.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1111&Itemid=154

Ο Paolo Cappelloni σπούδασε  Lingue e Letterature Straniere στο πανεπιστήμιο του Urbino και εργάζεται ως καθηγητής Αγγλικών. Παράλληλα, ασχολείται με το θεάτρο το οποίο υπηρετεί ως ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας, αλλά και με την ποίηση, γράφοντας στα ιταλικά και στη διάλεκτο του Pesaro.
Το 1998 με το έργο του  “Το καινούργιο σπίτι”  κέρδισε βραβείο στο διαγωνισμό Fare Scena του Pesaro. Το ίδιο έργο αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης στο πανεπιστήμιο της Nizza.
Το 2005 με το έργο του “Σιωπή, γυρίζουμε...”  κέρδισε το ειδικό βραβείο στη  Rassegna Teatrale di San Lazzaro  στη Σαβένα.To 2006  κέρδισε το 2ο βραβείο στο Φεστιβάλ del Dialletto di Varano με το έργο "Μια μέρα στο κελλάρι".Ως τώρα έχει γράψει  περίπου 10 θεατρικά έργα τα οποία παρουσιάστηκαν από διάφορους ιταλικούς θιάσους : “Mi scusi signord” ( 1999, Theatro delle Rose),  “Η Κυριακή” (2000, Teatro Accademia), “Ορίλιο, Ορίλιο...” (2001, Teatro Accademia/ 2003, 2004),  «Σιωπή, γυρίζουμε...” (2004) (το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης στο Θεατρικό Εργαστήριο του Cesenatico,), κ.ά.

http://koyinta.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1110&Itemid=154

Ο Claudio Salomoni ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με τη μουσική, σπουδάζοντας πιάνο, σαξόφωνο και συνθέτοντας μουσική, με την ποίηση (κυκλοφορεί στην Ιταλία η ποιητική του συλλογή «Generi di fantasia»), τον κινηματογράφο (ασχολήθηκε κυρίως με τη συγγραφή σεναρίων για ταινίες τρόμου) και  το θέατρο, γράφοντας κωμωδίες και άλλα είδη του θεατρικού λόγου.Όσον αφορά στο θέατρο, γράφει έργα που ξεχωρίζουν για το ρυθμό και τη δυναμική τους. Στις κωμωδίες του «Πέντε» (Cinque), «Αρθούρος 43» (Arturo 43) «Μια αυλή όπως τόσες άλλες»(Un cortile come tanti), «Τόσοι άντρες, κανένα αρσενικό» (Tanti uomini, nessun uomo), «Εκατό τοις εκατό άντρας» (Criminalmente maschio)
O Salomoni δημιουργεί χαρακτήρες της διπλανής πόρτας, ήρωες των οποίων η καθημερινότητα ανατρέπεται ακαριαία, δημιουργώντας σκηνές γέλιου και ψυχική ευφορίας. Παράλληλα, προκαλεί το θεατή να ανακαλύψει τις ευαίσθητες πτυχές τους και να ταυτιστεί μαζί τους.

http://koyinta.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1109&Itemid=154

Η Antonella Zucchini ξεκίνησε τη δράση της ως ηθοποιός και συγγραφέας θεατρικών έργων το 1992 στην Τοσκάνη, όταν την κάλεσαν σε μια τοπική ερασιτεχνική ομάδα, προκειμένου να συμμετάσχει στο ανέβασμα του έργου «Το σιγανό ποτάμι» του Augusto Novelli.
Μετά από την επιτυχία εκείνης της εμπειρίας και την είσοδό της στην ομάδα, τέθηκε η προοπτική να γράφει κωμωδίες που θα εξυπηρετούν τις ανάγκες της ομάδας. Έτσι το 1993 γράφει την πρώτη της τρίπρακτη κωμωδία «Η κληρονομιά του θείου Αίγισθου».Την επόμενη χρονιά έγραψε την κωμωδία «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία» η οποία παρουσιάστηκε στο θέατρο του Rifredi γκαι ακολούθησαν το 1995 «Το χρυσό λαχείο», το 1996 «Αποστολή από τον Παράδεισο», το 1999 το μονόπρακτο «Η μαμά είναι άρρωστη».Τα θεατρικά έργα της παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Manzoni του Calenzano, στο θέατρο Le Laudi της Φλωρεντίας, στο Μικρό θέατρο της Rufina, στο θέατρο Nuovo Sentiero της Φλωρεντίας, κ.ά.
Οι κωμωδίες της Antonella Zuccchini αναδεικνύουν κυρίως τα ήθη και τα έθιμα και την ντοπιολαλιά της Φλωρεντίας. Η συγγραφέας χτίζει με ιδιαίτερη προσοχή τον περιβά΄λοντα χώρο αλλά και τους χαρακτήρες των ηρώων της.Τον Φεβρουάριο του 2005 δημιούργησε το Θεατρικό Εργαστήριο για ενήλικες.Τελευταία οι κωμωδίες της πέρασαν τα σύνορα της Τοσκάνης: «Επιχείρηση από τον Παράδεισο» (μεταφρασμένο στη διάλεκτο του Piemonte) παρουσιάστηκε στο Τορίνο και «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία» στη Μπολόνια.Τον Δεκέμβριο του 2006 η Antonella Zucchini κέρδισε το 1ο βραβείο θεατρικού έργου Fiorino d’ oro, συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ “Premio Firenze”.Η συγγραφέας έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης την ταινία μικρού μήκους «Cuore namibiano», με το οποίο συμμετείχε στο Φεστιβάλ Preturo Corto στη L’ Aquila. Το 2006 η ταινία συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη έκδοση του  “A corto di donne” στο Pozzuoli της Νάπολης.

http://koyinta.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1108&Itemid=154